Null kontroll?

I dag har eg fonne ud at eg ska følga strømmen for ein gangs skyld. Eg ska bli ein død fisk! Kun død fisk følge strømmen og eg vil bli ein blogger. Det føles ud som om adle blogge nå for tiå...

Men ka ska eg skriva? Eg kan starta med å skriva kordan eg har det. Egentligt så hate eg å snakka om sånne ting, men nå snakke eg i grunnen ikkje. Eg skrive jo bare ner den monologen eg har i mitt håve då. Men, men.....

I dag e det tirsdag. Og det vil vær tirsdag den neste timen. Det har vært ein lang dag. Mormor og Beste kom på besøk. For dei som ikkje vet kem Beste e, så e det morfaren min. I og for seg hyggeligt, men anledningen e kje så hyggelig...

Farmor har vore død i ei uga nå. Begravelse i dag. Ikkje bra, men bra. Eg har ein rar familie. Men eg e glad i dei forde om.

Eg va glad i farmor. Hu dreid i om eg dreid meg ud. Hu va der uansett. De siste årå har eg ikkje klart å besøke na då. Har ikkje heilt klart å se når hu har hatt det vondt. Eg e kje stolt over det. Tvert i mot. Eg huske at hu tok vare på meg. Hu ville gje verden te adle. Eg vil gje verden te henne. Få personer har klart å gjør meg mer redd enn farmor. Ikkje redd for meg sjøl, men redd for at hu sko dø. Eg har tenkt mye på døden. Eg har vore redd kver gang eg har hørt at hu har vore på sykehuset. Nå trenge eg ikkje det lengre. Eg huske ennå når eg fekk vida at tilstanden hennes va kritisk. Eg spelte fotball i Frøyhallen. Når mutter ringte å sa at nå konne det skje når som helst blei eg lei. Når eg venta på toget følte eg meg hjelpeslause. Eg sendte ein sms te mange venner og sporte om dei konne be for henne. Responsen va stor og eg grein på toget. Både fordi farmor konne dø og fordi eg har så mange gode venner. Hu døde dagen itte. Eg blei kje trist, bare letta. Det e det som skremme meg. Eg savne farmor nå! Savne fiskeboller i kvit saus.

Døden e rar. Eg bler kje trist av at folk dør. Eg bler trist fordi andre bler triste. Sånn va det når Cato tok sitt liv for et år siden og. Tanken på at folk eg bryr meg om ikkje har det bra ete meg opp. Ka ska eg gjør? Eg har kje kontroll lengre...

Eg har kje kontroll. Eg føle meg tappa for krefter. Har følt det sånn siden eg løfta kistå. Heilt tom. Null kontroll på livet mitt. Skolen går te dassdraugen og lengre ner.

Kjærligheten? Ka kan eg sei? Det e innvikla. Såpeserie rett og slett. Bare hør! Eg lige ei, hu lige meg (har hu sagt). Hu e lillesystårå te ein av mine beste venner. Ka e problemet? Hu har type...

Eg klare ikkje å sei nei. Føle eg gjør någe kvar dag. Føle at eg ikkje får tid te meg lengre. Merkeligt. Før så va det positivt stress. Nå e det negativt. Eg må lera meg å sei nei.

Dagens sang: "Still Here" av Kristian Valen
Dagen venn: KK
Dagens minne: Ein begravelse uden regn.